edebiyatçı

edebiyatçı
is.
1) Edebiyatla uğraşan kimse, yazıncı, yazın eri
2) Edebiyat dersi okutan öğretmen

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Игры ⚽ Поможем написать реферат

Look at other dictionaries:

  • EDİB — Edebiyatçı. Güzel ve san atlı söz söyleyen veya yazan. * Edebli, terbiyeli.(Edibler edebli olmalı, hem de edeb i İslâmiye ile müteeddib olmalı. Ve onların sözleri, kalb i umumi i müşterek i milletten bitarafane çıkmalı. Ve matbuat nizamnamesini,… …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • yazın eri — is. Edebiyatçı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • yazıncı — is. Yazın ile uğraşan, ilgilenen kimse, edebiyatçı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • edîb — (A.) [ ﺐیدا ] 1. edebiyatçı. 2. edepli …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • edîbe — (A.) [ ﻪﺒیدا ] 1. bayan edebiyatçı. 2. edepli bayan …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • EDEBİYAT — Düşünce, duygu veya herhangi bir hakikatı veya herhangi bir fikri yazı veya sözle, manzum veya nesir halinde güzel şekilde ifâde san atı. Bu san atla uğraşan ilim kolu. * Edebiyata âit yazıları toplayan kitap.Edebiyatın sözlük anlamından biri de… …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • EDİB-İ BÎ-MÜDANÎ — Eşsiz edebiyatçı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • EDİBÂNE — f. Edibe yakışır, terbiyeli bir surette. Edebiyatçı gibi …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ÂDÂB — (Edeb kelimesinin çoğuludur.) Usul, yol, yordam, davranış kaideleri, terbiye. Ahlâk ve terbiyenin gerektirdiği konuşma ve hareket tarzı. Adaba uymayanlara edepsiz denir. Edipler edepli olmalı yani yazarlar, edebiyatçılar dine, ahlâka ve terbiyeye …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”