mahkeme

mahkeme
is., huk., Ar. maḥkeme
1) Bir yargıçtan veya bazen savcı ve yargıçlardan oluşan bir kurulun, yargı görevini yerine getirdikleri yer, yargı yeri, yargıevi
2) Duruşma

Mahkeme tam yedi yıl sürdü.

Birleşik Sözler
Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Look at other dictionaries:

  • mahkeme kapısı — is., hlk. Mahkeme Yıllarca mahkeme kapılarında süründü …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • MAHKEME-İ UZMA — Büyük mahkeme. Mahkeme i Kübra …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • mahkeme masrafı — is., huk. Mahkeme açılırken ödenen ücret ile avukatlık giderleri …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • MAHKEME-İ KÜBRA — Öldükten sonra, âhiretteki ve Allah (C.C.) huzurundaki mahkeme. Bütün insanların muhakemesinin huzur u İlâhiyede yapılacağı yer …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • MAHKEME-İ TEMYİZ — Adliye mahkemelerince verilen karar ve hükümlerin son inceleme ve tahkik mercii olan yüksek mahkeme …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • MAHKEME-İ ŞER'İYYE — şeriat mahkemesi. şeriat hükümlerine göre dâvalara bakan mahkeme …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • MAHKEME — (Hüküm. den) Dâvaların görülüp hükme, karara bağlandığı yer. İcra yı adalet için çalışan resmî daire …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • mahkeme kararı — is., huk. Dava sonunda açıklanan karar, hüküm …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • mahkeme açmak — mahkemede dava açmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • mahkeme kadıya mülk değil — hiç kimse, bulunduğu kamu hizmetinde ömrünün sonuna kadar kalamaz anlamında kullanılan bir söz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”