dolaylı özne

dolaylı özne
is., dbl.
Sözde özne

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Игры ⚽ Поможем написать курсовую

Look at other dictionaries:

  • özne — is., dbl. 1) Bir cümlede bildirilen işi yapan, yüklemin bildirdiği durumu üzerine alan kimse veya şey, fail, süje: Çocuk uyudu. Çocuk henüz küçüktür cümlelerinde çocuk sözü öznedir 2) fel. Bilinci, sezgisi, düş gücü olan, bazı filozoflara göre de …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • dolaylı — sf. Doğrudan doğruya olmayan, dolayısıyla olan, vasıtalı, bilvasıta Birleşik Sözler dolaylı özne dolaylı tümleç dolaylı vergi Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller dolaylı anlatmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • sözde özne — is., dbl. Edilgen fiilin özne görevini yüklenmiş nesnesi, dolaylı özne: Kapı açıldı cümlesindeki kapı sözde öznedir …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”