müstağni

müstağni
sf., esk., Ar. mustaġnī
1) Elinde olanla yetinen, doygun
2) mec. Nazlı davranan

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Игры ⚽ Нужно сделать НИР?

Look at other dictionaries:

  • müstağnî — (A.) [ ﯽﻨﻐﺘﺴﻡ ] doygun, eyvallah etmeyen …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • MÜSTAGNİ — (Gani. den) Kimseden bir menfaat beklemeyen, bir şey istemeyen, istiğna eden, kimseye ihtiyacı olmayan. Gönlü tok, tok gözlü. Çekingen, nazlı. * Gerekli ve lüzumlu bulmayan …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • doygun — sf. Her türlü gereksinimini gidermiş, tatmin olmuş, müstağni …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • gönlü tok — sf. Zorunlu ihtiyaçları karşılandığında bununla yetinen, fazla mal ve para istemeyen (kimse), müstağni …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • DERVİŞÂNE — f. Dervişe yakışır halde, saflık ve kalenderlikle. Müstağni ve fakir bir surette …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • GUNYAN — Kimseye ihtiyacı olmayıp müstağni olmak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • MEŞDEN — (C: Meşâdin) Buzağısı büyük olup anasından müstağni olan dişi geyik …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • MUGNÎ — Def edici, kovan. * Zengin eden, müstağni kılan. * Doyuran gönlünü tok eden …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • MÜSTAGNİYANE — f. Müstağni olanlara yakışır surette …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ŞÜDUN — Kavi ve kuvvetli olmak. * Terbiyeden müstağni olmak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”