ev

ev
is.
1) Yalnız bir ailenin oturabileceği biçimde yapılmış yapı
2) Bir kimsenin veya ailenin içinde yaşadığı yer, konut, hane

Ana oğul, yeni kiraladıkları eve bir pazar günü taşındılar.

- N. Cumalı
3) mec. Aile

Evine bağlı bir adam.

4) esk. Soy, nesil
Birleşik Sözler
Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”